 Vochtige streken 
(2008)
|
"Eenzelfde catharsiseffect heeft Charlotte Roche op het oog met de (overdreven?) mededeelzaamheid van haar hoofdpersonage in ‘Vochtige streken’. Lezen dat ze zich moeilijk kan bedwingen als ze bij iemand een mee-eter ziet blinken, dat ze als revolte tegen de tamponindustrie zelf tampons rolt van toiletpapier, dat ze de gebruikte tampon van haar vriendin zorgvuldig inspecteert en hoertjes bezoekt om de diversiteit aan kutjes te bestuderen: het is misschien allemaal iets te doortastend, maar niettemin herkenbaar. En haar ‘pamflet’ (want om als literair werk te worden beschouwd heeft het net iets te weinig om het lijf) raakt aan een dualiteit waar veel vrouwen heden ten dage mee worstelen: de dagelijkse realiteit van hun lijven, die nu eenmaal heel wat onwelriekende substanties produceren (en best wel meer dan die van mannen) en het ideaalbeeld dat de reclame ophangt van feeërieke deernen die de klok rond naar rozenblaadjes geuren. Een spanningsboog die moeilijk vol te houden is.
Hoog tijd om daar een flinke ruk aan te geven, vond Charlotte Roche, en de hygiënemaffia een poepje te laten ruiken. Gek genoeg stoot de ‘koningin van de schaamteloosheid’ hiermee op nogal wat ongenoegen van de oude garde feministen (ook wel ‘second wave’ genoemd). Zij vinden het werk van Roche en consorten (want er zijn in Duitsland in diezelfde periode een aantal boeken verschenen met dezelfde toon) te zeer op zichzelf gericht, en gespeend van de maatschappijkritiek waar ze zo prat op gaan. Het gros van de huidige lichting feministen (de derde golf dus) draagt Roche echter op handen als protagonist en zielsverwant, en beschouwen haar onverbloemde ontboezemingen als een manifest voor een nieuw en uitgesproken feminien bewustzijn. Een bewustzijn dat aardser en complexloos is, dat gekruid is met humor en sexappeal en zich niet beklaagt over de mannelijke ondeugden. Een vrouw-zijn ook dat niets te maken heeft met de vreugdeloosheid en de slachtofferrol die sommigen sinds de tweede feministische golf met zoveel graagte vertolken. Enige valse noot in dit verhaal: mannen vinden het boek van Roche doorgaans wansmakelijk en/of ridicuul. Als dit maar geen reden blijkt om over te gaan tot een vierde, reactieve golf van feminisme." (fragment uit sensOtheque blog)
|
|
Charlotte Roche
Germany
